O Miroscopio é un artefacto que xorde da potente creatividade dun neno narrador. Esa imaxe que el nos regalou púxonos no camiño desta proposta: temos que Miroscopiar que é mirar escoitando,
que é mirar observando, que é mirar cara a dentro e darlle voltas á mirada, que é mirar preguntando, que é mirar
pedindo explicacións, que é un mirar coidadoso e cariñoso...que é en definitiva o que fan todos os nenos do
mundo aínda que non o saiban.
Jesús Merino.
Profesor de Filosofía e membro da asociación “Centro de filosofía para nenas e nenos de Galicia.”
Este Miroscopio , para nós, simboliza a mirada “zoom”, da que nos fala J.A . Marina, contraria da
máis común mirada “flash”( esa ollada impaciente que ilumina un segundo ao tempo que cega, que invisibiliza as
cousas e descoida as persoas) ...Fronte a ela, a mirada “zoom” demórase mesmo nas cousas máis pequenas e fai
que parezan grandes, misteriosas, suxestivas. Miroscopiar é en definitiva, un xeito atento de mirar, sentir e
pensar...respectuoso coas persoas e co mundo onde recibiron o milagre da vida.
Carmen Loureiro.
Profesora de Lengua e Educación para a Cidadanía. Psicóloga e membra da asociación de Filosfía para nenas e nenos de Galicia.
Miroscopiar é mirar cara ao mundo con curiosidade e ilusión, atopando preguntas e buscando assúas respostas. É deixar que esa mirada que teñen todos os nenos siga voando alegre e libre. É non permitir que
o mundo dos adultos, privilexie o cognitivo, o académico, e o conveniente, hipotecando en nome dun futuro
afastado e un modelo social caduco e inxusto, o modo natural que ten calquera neno de achegarse ao coñecemento.
Miroscopiar é axudarnos a identificar percepcións e sentimentos, alfabetizar emocións, ordenar
pensamentos e a facer florecer os talentos.
María Corleone.
Escritora, ilustradora e tri--nai.
O Miroscopio non é un telescopio, nin un microscopio, nin un caleidoscopio pero serve para mirar e encontrar. Podes mirar por el e encontrar asteroides e todos os "trozoides" do mundo, e tamén persoas e cousas
que andes buscando. Eu encontrei os meus pais mirando por el dende a miña lúa de auga quente. E neste vense
tesouros, cada un pode ver os seus tesouros...
Antón de Faxilde
Neno , narrador e investigador de 4 anos.
Miroscopias?
